Ziekte overkomt je. Toch?

Fleur Groeneveld • 11 februari 2026

Waarom zoeken we niet meer naar de oorzaak bij ziekte maar zijn we vooral bezig met de symptomen te bestrijden?

Toen ik nog ziekteverzuim begeleidde werd vaak de slogan gehanteerd: “ziekte overkomt je, verzuim is een keuze”. Ik weet nog dat dit best precair lag, want wie ziek thuis bleef van het werk deed dat toch zeker niet zomaar.


De afgelopen jaren heb ik veel ontdekt met opstellingen over ziekte en het ontstaan ervan. En eerlijk gezegd ben ik niet meer zo zeker over het eerste deel van bovenstaande slogan. Eigenlijk zie en ervaar ik dat ziekte je niet zomaar overkomt. Het komt ergens vandaan. Het heeft betekenis.


Het is zeker zo dat ziekte je vaak overvalt. Dat het er plotseling is en soms zelfs uit het niets opduikt. Dus in die zin zie ik zeker in hoe dit het gevoel geeft dat het je zomaar kan overkomen. Alsof het een Russische roulette is waar je maar moet hopen dat die kogel jou niet treft.

Maar….

Ziekte is vaak jaren in de maak. Vaak zelfs door generaties heen. En dit heeft niets met ‘eigen schuld, dikke bult’ te maken. Ik heb in het opstellingenveld bijvoorbeeld gezien dat verstopte/weggedrukte gevoelens van voorouders, in het hier en nu in de nazaat tot ziekte kunnen leiden. Daar kun jij dus niet eens ´schuld´ aan hebben. Stephan Hausner, de expert op het gebied van ziekte opstellingen, gaf zijn boek hierover dan ook de perfecte titel ‘Zelfs als het me mijn leven kost’. Want hoe je het ook wendt of keert, wij zijn loyaal aan ons familiesysteem. Tot soms het dragen van (dodelijke) ziektes aan toe.


Echter de natuur, het grotere geheel, heeft een zelfhelend vermogen. Dat voorbij gaat aan de loyaliteit naar één familiesysteem. En hoewel we dat collectief in het westen lijken te zijn vergeten, wij zijn ook natuur. Ons lichaam is van natuur. Ons lichaam is dan ook zelfhelend van origine.

Als we er dan vanuit gaan dat niets in de natuur voor niets gebeurt en altijd naar heling toewerkt, wat zegt ziekte ons dan? Wat is de betekenis? Waarom wordt de één onder exact dezelfde omstandigheden en genetische opbouw wel ziek en de ander niet? Er is veel onderzoek naar gedaan met steevast dezelfde uitkomst: we denken dat het aan X ligt, maar we weten het eigenlijk niet zo goed. En alles dat we niet wetenschappelijk kunnen bewijzen (of eigenlijk meten) is toch min of meer toevallig. Ja en dan zijn we weer terug bij die Russische roulette en de pech dat ziekte je zomaar overkomt.


Mijn kijk op ziekte en toeval is drastisch veranderd door de ziekte opstellingen. Ik heb daarin te veel ervaren dat het tegendeel bewijst. Ziekte is er met een reden. Het geeft je feedback. Een signaal. Het is de natuur die aangeeft dat er iets gezien, gevoeld, gehoord wil worden. Iets van jou, iets uit je familiesysteem of zelfs misschien wel op het niveau van jouw ziel die meer ervaring heeft dan alleen dit leven. Ziekte heeft betekenis. Zoals alles in de natuur en dus ook ons lichaam.

En daarmee zeg ik niet; je hebt geen dokter meer nodig. Nee hoor, hoe fijn is het dat we medisch al zover zijn dat heel veel ziektes medisch te genezen zijn. Toch zet ik ook kanttekeningen. Want als je het dan geneest met pillen, operaties of andere kuren, heb je dan alles te pakken? Hoe kan het dat veel mensen wel nog klachten ervaren terwijl bepaalde virussen niet meer in het bloed te meten zijn? Waarom keren sommige ziektes toch weer terug als ze eerst genezen leken? Waarom hebben veel mensen fysieke klachten waar helemaal geen ziekte of behandeling aan te hangen is?


Ziekte is wat mij betreft iets dat zich op de fysieke laag toont. Je hebt pijn, ongemak of voelt je niet fit. Maar in de ziekte zit ook een mentale laag (overtuigingen, aannames, constructen), een emotionele laag (gevoelens en emoties) en een spirituele laag (zingeving, bewustzijn). En alleen fysiek de symptomen of uitingen oplossen/genezen is maar de helft van de heling.



Jammer genoeg weet ik dat mijn kijk op ziekte en gezondheid nu nog een controversiële is. Ik had zelf als Gezondheidswetenschapper ook nooit gedacht dat ik hier nu zo diep van overtuigd zou zijn. Maar inmiddels heb ik zoveel (alternatief) onderzoek gedaan en zoveel zelf ondervonden en ervaren dat ik er niet meer onderuit kan. Er zit een diepere betekenis en dus oorzaak of boodschap onder ziekte. En het is essentieel die ook onder ogen te komen, wil je kunnen helen. En dat laatste is dus niet hetzelfde als genezing die we kennen vanuit het ziekenhuis of dokters. Het gaat over heel maken. Daar waar ziekte je vaak wijst op een (gedeeltelijke) afsplitsing van je natuur. Zonder dat jij je daar bewust van bent of iets expres over je hebt afgeroepen. Integendeel.

Jouw lichaam roept je bij de les. Geeft je feedback en laat je heel concreet voelen waar je nog meer tot bloei, tot expressie, zou kunnen komen. En ik weet, het is even omdenken. Maar laten we voortaan zeggen: “ziekte overkomt je vaak plotseling, maar niet zomaar“